Cootjes...

Soms... snap ik echt niet waarom ze alleen maar een Fcentrum in een Academisch ziekenhuis hebben zitten. En niet gewoon in een plaatselijk ziekenhuis, scheelt een hoop kilometers én een hoop gezeur...

Die Cootjes komen net van de opleiding af en dan zijn ze gewone basisarts. Dan ben je dus nog helemaal niets. Dan gaan ze zich oriënteren op wat ze willen. Huisarts, Cardioloog, Longarts, noem maar op.
En zodra ze die keuze hebben gemaakt, gaan ze vaak in een academisch ziekenhuis hun stages lopen.
Ik snap ook best dat je niet zomaar een dokter wordt en al helemaal niet zomaar een CF-dokter, maar man, wat word ik vaak moe van die Cootjes..
Ze nemen de HELE anamnese af, kijken en betasten je HELE lichaam, zelfs de plekken waar ze helemaal NIETS mee te maken hebben (tenen bijvoorbeeld) En als je je dan niet lekker voelt, zit je daar echt niet op te wachten!
9 Van de 10 x is het ook nog eens een LEUKE mannelijke leeftijdsgenoot, die je veel liever in de kroeg had willen tegenkomen... En daar lig je dan, heel charmant op een bed, zo beroerd als een hond...
Vervolgens vragen ze je het hemd van het lijf, wat ook gewoon allemaal netjes in de computer staat. En als je je dan niet lekker voelt heb je daar echt geen zin in. Om even je hele geschiedenis op te noemen. Wat ze gewoon in de schoolboeken hadden moeten leren!

Dan als ze uiteindelijk àlles van je weten, gaan ze overleggen met de échte arts. (Dan denk ik, had díe niet gelijk kunnen komen? Scheelt me weer een heleboel tijd en moeite!) En vervolgens komen ze allebei binnen, om alles nog een keer samen te vatten. Dan komt de conclusie.. Een opname... Tsja daar had ik geen Cootje voor nodig hoor!

Zo ook vandaag: Mijn eigen arts is op 'congres' (althans, zo noemen zij het, ik noem het gewoon vakantie) en die vertelde me dat ik de 3 weken vol moest maken. Dus ik ga daar vanuit.
Maar nu, Cootje komt binnen, en vraagt hoe het gaat.
'Ja, prima antwoord ik'. En ze vraagt of ik het zie zitten om naar huis te gaan.
Dus ik vertel haar dat welke keuze ik ook maak, het nooit de goede keuze is. Het is geen garantie dat ik hier lang wegblijf, als ik de 3 weken vol maak.
Maar als de arts zou zeggen dat ik naar huis mag, dan ga ik daar natuurlijk GEEN nee tegen zeggen!
Maar ik vroeg mij af, wat voor uitslag er uit de kweken is gekomen. (Altijd fijn om ff te weten).
"Ja zegt ze, die heb ik nog niet bekeken"
Toen ze dat zei, was ik er zóóó klaar mee! Hoe kan je nu iemand naar huis sturen zonder dat ze überhaupt naar de uitslagen kijken? Dus ze gaat weg om te overleggen met een échte arts.. En ze komt terug met het nieuws dat er een beestje in de kweek is gevonden, dus dat ze me nog even hier willen houden..
Pfff lekker dan, ben ik mooi klaar mee! Wat nu als ik niets had gevraagd? Lag ik hier straks weer! Alsof ik niets beters te doen heb ofzo!
Afijn, hoe dan ook, nog 4 dagen en dan ben ik wel echt foetsie! Dat heb ik vanaf het begin gezegd, 3 weken en GEEN dag langer!